தங்கமணி ரிட்டர்ன்ஸ்

நீண்ட(?) இடைவேளைக்குப் பின்னர் தாமிரா IS BACK. 

   கோடைகாலத்தில் வற்றிய கிணற்றின் உட்சுவர்கள் மழைக்காலத்தின் துவக்கத்தில் நீர் சுரக்கத் துவங்குவதைப்போல பிரிவினால் சுரக்கத் துவங்கியிருந்த காதல் கிணறு நிரம்பி வழியத் துவங்கிய நேரத்தில்தான் என் மனைவியைச் சந்தித்தேன். ரமாவிடமும் காதல் மெலிதாக துளிர்த்திருந்தது. முதல் நாள், காதல் வானிலே சிறகடித்திருந்தோம். 

  அந்நேரத்திலும் 'எத்தனை நாளைக்குடா இது.. அடங்குடா கைப்புள்ள..' என உள்ளிருந்த தாமிரா கெக்கலித்தான். அவன் சொன்ன நாள் கணக்கு கூட இல்லாமல் மணிக்கணக்கிலேயே அந்த நீர்க்குமிழ் உடைந்துபோனது. ஒருவரையொருவர் பிறாண்டிக்கொண்டோம். ஒவ்வொரு நாளும் கயிற்று மேல் நடப்பதுபோலவே இருக்குதே.. பின்னர் சமாதானமாகி விழாக்கால கொண்டாட்டங்களையும், விருந்துகளையும் முடித்துக்கொண்டு ஒரு வழியாக சென்னை கிளம்பினோம். எனக்கு அப்போதிருந்த மனநிலை பெயில் முடிந்து சிறை திரும்பும் கைதியின் ம‌ன‌ நிலைக்கு ஒப்பான‌தாக‌ இருந்திருக்கும் என‌ எண்ணுகிறேன். 

*இன்னுமா சிலிண்ட‌ர் வாங்கி வைக்க‌வில்லை, என்ன‌தான் ப‌ண்ணிக்கிட்டிருந்தீங்க.? 

*15 நாளா வெளிய கொடியிலயே இந்த சட்டை கிடந்திருக்கே.. உள்ள எடுத்துப்போட்டுட்டு வரணும்னு தோணவே தோணாதா ஒங்களுக்கு? 

*வண்டியை கவர் போட்டு வெச்சிட்டு வாங்கன்னு எத்தன தடவை போன்ல‌ சொன்னேன்.? 

*பேப்பர நிறுத்திட்டு வாங்கன்னு சொன்னேனா? இல்லையா? 

*இந்த வாட்ச்சுல கண்ணாடி உடைஞ்சிருக்கே.. என்ன பண்ணினீங்க.? 

...ர‌மா த‌ன் திருப்ப‌ணியை ஆர‌ம்பித்திருந்தாள். நான் வேலைக்குக் கிள‌ம்பிக்கொண்டிருந்தேன்.