பதினோரு பேருடன் "வில்லு"

சமீபத்தில் ஊருக்குச் சென்றிருந்தபோது ஒருநாள் நண்பர்கள் அழைக்க, பொங்கல் ரிலீஸ் ஏதாவது படம் பார்க்கலாம் என்ற எண்ண‌த்தில் அம்பாசமுத்திரம் அருகே ஒரு தியேட்டரில் இரவுக்காட்சியாக 'வில்லு' பார்க்க முடிவாகியது. இரவு இரண்டாவது காட்சி ஏன்? அப்போதுதானே மாலையில் 90 போட்டுவிட்டு தாமதமாக வீடு செல்ல வசதியாக இருக்கும்.

திட்டப்படி 90 அடித்துவிட்டு 'ராஜா புரோட்டா ஸ்டாலில்' நாலு புரோட்டா ஆம்லெட்டுடன் 'சால்னா'வில் ஊற வைத்து வெட்டிவிட்டு.. (சென்னையில் புரோட்டா சாப்பிடுவதில்லை என சாணியடி சித்தர் மீது சத்தியம் செய்திருக்கிறேன். மீறி என்னை சாப்பிடவைக்கவேண்டும் என நீங்கள் நினைத்தீர்களானால் என்னை ஒரு கொலைகாரனாகத்தான் நீங்கள் பார்க்கவேண்டிவரும்).. நல்லபடியாக தியேட்டருக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

தியேட்ட‌ரிலிருந்து ஒரு சிறிய‌ கும்ப‌ல் அதிர்ச்சிக‌ர‌மாக‌ வெளியேறி ஓடிக்கொண்டிருந்த‌து. அட‌டா.. என்ன‌டா இது, ஒரே வெட்டு குத்து.. வ‌ன்முறை, வெடிகுண்டுக்க‌லாச்சார‌ம், ந‌ம்ப‌ ஊரு பேரையே கெடுக்குறாங்க‌ளேன்னு என‌க்கு வ‌ருத்த‌மாப்போச்சுது. டிக்கெட் சாள‌ர‌ம் அருகே சென்று 'ஏன் டிக்கெட் எடுக்க நின்னவர்களெல்லாம் இப்பிடி ஓடுறாங்க.. என்ன பிரச்னை அண்ணாச்சி?' விசாரித்த‌போதுதான் புரிந்த‌து.. அவ‌ர்க‌ள் டிக்கெட் எடுக்க‌ நின்ற‌வ‌ர்களில்லை எனவும், முத‌ல் காட்சி பார்த்துவிட்டு வெளியே வ‌ந்த‌வ‌ர்க‌ள்தான் அப்ப‌டி ஓடுவ‌தாகவும் தெரிந்த‌து. இதைப்பார்த்து டிக்கெட் எடுக்க‌க் காத்திருந்த ஏழெட்டுப்பேர் நைஸாக‌ ந‌ழுவுவ‌தைக் க‌வ‌னித்தேன். எனக்கும் உள்ளூர உதறலெடுத்தாலும் நண்பர்களுக்கிடையே அதைக்காட்டிக்கொள்ளாமல் தைரியமாக இருப்பதாக காட்டிக்கொண்டேன். மேலும் தயங்கிய இருவரை "என்னடா இது.. குருவி, குசேலன், ஏகன் இவற்றையெல்லாம் பார்த்துப் பார்த்து மனதைக் கல்லாக்கி வைத்திருக்கும் நாம் ஏனடா இந்தப் படத்தைப் பார்க்க‌ பயப்பட வேண்டும்? எதையும் தாங்கும் இதயமடா நமது" என வீர உரையாற்றி தேற்றினேன். அப்போது எனக்குத் தெரியவில்லை, தியேட்டருக்கு உள்ளே என் நண்பர்கள் கைகளாலேயே ஒரு மண்டகப்படி காத்திருக்கிறது என.

டிக்கெட்டுக்காக காத்திருந்தவர்களை எண்ணிப்பார்த்தேன். எங்க‌ளையும் சேர்த்து எண்ணிப்பார்த்த‌போது மொத்த‌ம் ஆறுபேர்தான் இருந்தோம். ப‌ட‌ம் கேன்ச‌ல் செய்ய‌ப்ப‌ட்டுவிடுமோ என‌ த‌ய‌ங்கினேன். என் துரதிருஷ்டம், அந்த‌ ந‌ல்ல‌ செய‌ல் ந‌டைபெறாம‌லே போய்விட‌ தியேட்ட‌ருக்குள் சென்று அம‌ர்ந்தோம். ப‌ட‌ம் துவ‌ங்கிய‌போது த‌லைக‌ளை எண்ணிப்பார்த்தேன். ச‌ரியாக‌ 11 பேர். இடைவேளையில் எந்த‌ப்பேச்சுவார்த்தையும் இல்லாம‌ல் கொலைவெறிப்பார்வையில் என்னை பார்வையாலேயே வ‌றுத்தன‌ர். இடைவேளைக்குப்பின் வ‌ந்த‌ ஒரு ச‌ண்டைக்காட்சியில் தியேட்ட‌ருக்குள்ளும் ஒரு ம‌னித‌னுக்கு சில‌ குத்துக‌ள் விழுந்த‌தைக் க‌வ‌னிக்க‌ அங்கு யாருமேயில்லை. அதோடு கிள‌ம்பி வீட்டுக்குப் போய், 'பாதியில் எழுந்து வ‌ந்த‌ ப‌ட‌வ‌ரிசை'யில் நான்காவ‌தாக 'வில்லு'வை சேர்க்க‌த் த‌டையாக‌ நாங்க‌ள் ம‌துவ‌ருந்தியிந்தோம்.

என் வாழ்க்கையில் நான் ம‌துவ‌ருந்திய‌த‌ற்காக‌ இர‌ண்டாவ‌து முறையாக‌ வ‌ருந்தினேன்.

.