நினைத்தாலே ந‌ட‌க்கும்.!

என்னடா இது நினைத்தாலே இனிக்கும் மாதிரி 'நினைத்தாலே ந‌ட‌க்கும்', புதுமையா இருக்கேன்னு நினைக்கிறீங்களா? அல்லது ஏதாவது 'சூ.. மந்திரகாளி' மேட்டர் என நினைக்கிறீர்களா? அதெல்லாமில்லைங்க.. இது ஒரு தன்னம்பிக்கை தரக்கூடிய பதிவு. படிச்சு முடிச்சுட்டு தன்னம்பிக்கை வந்ததான்னு மறக்காமச்சொல்லிட்டுப்போங்க.. முன்னாடியே ஒண்ணு சொல்லிடறேன்.. இந்த தன்னம்பிக்கை, நன்னம்பிக்கை, தும்பிக்கை பதிவெல்லாம் எனக்கு பிடிப்பதேயில்லைங்க.. அந்த மாதிரி பதிவுகளோ, புத்தகங்களோ நான் படிப்பதேயில்லை. அதுனால நான் அதப்பத்தி எழுதக்கூடாதுன்னு ஒண்ணும் சட்டமில்லையே.. பாருங்க அதான் சனிக்கிழமை இரவு போஸ்ட் பண்றேன்.

'மனம் போல் வாழ்வு' என்ற வார்த்தைகள் மிகவும் தடித்த எழுத்துகளில் ஃபிரேம் செய்யப்பட்டு அந்த பெரிய வீட்டின் ஹாலில் நுழைந்தவுடனே அனைவரது கண்களில் படும்படி மாட்டப்பட்டிருக்கும். அது என் தாத்தாவின் வீடு. நான் குழந்தையாக இருக்கும் போதிலிருந்து அதை கவனித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். அப்போது அதன் அர்த்தம் விளங்கவில்லை. விளையாட்டுப்பிள்ளையாக இருந்தபோது 'அதென்ன? மனம்போன போக்கில் வாழ்வதா?' என்று கிண்டல் பண்ணி சிரித்துக்கொள்வேன். இப்போது கொஞ்சம் விளங்கத்துவங்கியுள்ளது...

படிப்பினால் என்ன பிரயோஜனம்? என்ற அரிய சிந்தனை படிக்கும் போதுதான் வரும்ங்க.. எனக்கும் அப்படித்தான். +2வில் அந்த சிந்தனை வந்ததால் அதைத்தவிர அனைத்திலும் கவனம். ஜஸ்ட் பாஸ் பண்ணினால் போதும் என்ற நினைப்பு. அதுதான் நடந்தது 40%. கல்லூரித்துவக்கத்தில் காதல் சிந்தனை. சிறப்பாக நடந்தது காதல். பாடங்களில் ஆரம்ப செமஸ்டர்களில் அதே 40%. காதலை காப்பாற்றவும், வேறு சிந்தனை மாற்றத்திலும் கடைசி வருடத்தின் தேர்வுகளின் சில நாட்களுக்கு முன்னால் ஞானோதயம். ஆபத்து.. 80% த்தை தாண்ட வேண்டும். நடந்தது, நம்புங்கள் 82%.

பெற்றோர்களின் மனப்போராட்டத்தில் காதலை மனதளவில் விட்டுத்தந்தேன். நடந்தது.. வாய்ப்பே இல்லாமல் விட்டுப்போயிற்று. ஏதாவது ஒரு வேலை, கொஞ்ச நாள் இந்த ஊரை விட்டுச்செல்லவேண்டும். நினைத்தேன்.. நடந்தது. ஊரைவிட்டு வந்தேன். நினைத்தது போலவே 'ஏதோ' வேலைதான். சிந்தனையற்ற சில வருடங்கள். ஒன்றுமே நிகழவில்லை.

ம்ஹூம்.. என்னடா இது? நமக்கு பின்னர் வந்தவனெல்லாம் பைக் வைத்திருக்கிறான். நாமும் வாங்க வேண்டும் என நினைத்தேன். நடந்தது. 2000 வாக்கில் நிகழ்ந்த செல்போன் புரட்சியின் போதே அதை வாங்க வேண்டும் என நினைக்கவுமில்லை. வாங்கவும் முடியவில்லை. பின்னர் தாமதமாக நினைத்தேன், வாங்கினேன். அடடா.. வயதாகிக்கொண்டே போகிறதே? கைநிறைய சம்பளம் வேணுமே.. நல்ல வேலை? நினைத்தேன். நடந்தது. கம்ப்யூட்டர் வேணுமே.. நடந்தது. திருமணம்? நடந்தது. என் நண்பர்களெல்லாம் எங்கே தொலைந்து போனார்கள்? மனம்விட்டு பழக ரசனையான நண்பர்கள் வேண்டுமே.. நினைத்தேன். கிடைத்தார்கள்.

நினைப்பதெல்லாமே நடந்தது.. நடக்கும், எண்ணிய எண்ணியபடி நடக்கும்.! எண்ணினால் மட்டுமே நடக்கும். சிறப்பானவற்றையே எண்ணியிருங்கள். சிறப்பாக வாழ்ந்திருங்கள். மனம் போல் வாழ்வு.!

டிஸ்கி : நாம் நம்மைப்பற்றி எண்ணுவது மட்டும்தான் நடக்கும். அடுத்தவர்களைப்பற்றி எண்ணிவிட்டு நடக்கலையே என்று என்னிடம் சண்டைக்கு வரக்கூடாது. குறிப்பாக 'தங்கமணி நன்றாக சமைக்கவேண்டும், சாந்தமானவராக மாறவேண்டும்' என்பது போன்ற எண்ணங்கள் கணக்கில் கொள்ளப்படமாட்டாது.

.