கண்ணன் கதைகள் : முன்னுரை

ஏற்கனவே ரமா : ஒரு எச்சரிக்கை, டெக்னிகல் பதிவுகள் என சில தொடர்கள் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். இந்த லட்சணத்தில் ‘கண்ணன் கதைகள்’ என்ற புதிய தொடர் பதிவுகளுக்கான அவசியம் என்ன? கண்ணனை நேரில் கண்டவர்கள் ஓரளவு அவனது வியாக்கியானங்களைக் கேட்டிருக்கக்கூடும். நமது செட்டு செய்துகொண்டிருக்கும் அத்தனை மொக்கை வேலைகளையும் அவனாலும் திறம்பட செய்யமுடியும். அவ்வப்போது நமது பதிவுகளைப் படித்துவிட்டு கெக்கேபிக்கேவென சிரித்துவிட்டு ‘ஏண்டா இப்படி கேனை மாதிரி எழுதுறீங்க?’ என்பான். அப்போது கொஞ்சம் கடுப்பாகி ‘நீயும் கொஞ்சம் எழுதுறதுதானே, அப்பதானே தெரியும் முட்டை போடுற கோழியின் வலி’ என்பேன். அதற்கும் நக்கல் பண்ணிவிட்டு இதெல்லாம் என் வேலையில்லை என்று போனை வைத்துவிடுவான். ஏதோ நாமெல்லாம் அப்பாயிண்ட்மெண்ட் ஆர்டர் வாங்கி இந்த வேலையை செய்துகொண்டிருக்கிற மாதிரி. ஏதோ நல்ல மூட்ல இருக்கும்போது மட்டும் எல்லாருமே எழுதவந்துட்டா அப்புறம் படிக்கிறது யாருடா என்று நல்ல பதில் சொல்வான். இந்த வாக்கியத்தை எந்த இடத்திலாவது நாம் பயன்படுத்த முடியுமா யோசித்துப்பாருங்கள். வெறுமே வலைப்பூவை வாசிப்பவர்கள்தான் அலட்சியமாக இதைச்சொல்லமுடியும்.

பிறிதொருநாள் 90 அடித்துக்கொண்டிருந்த போது ஒரு நாட் கொடுத்து இதை எழுது என்றான். ஏன் நீயே எழுதுறதுதானே என்றேன். ‘கூல் மாப்பி, எல்லாத்துக்கும் ஒரு வேளை வரணும்’ என்று பெரிய வித்வான் மாதிரி பதில் சொன்னான். சரி விடுங்க அவனிடம் ஸ்ட்ரைட்டா சிஎம் ஆவுற மாதிரி பிளான் ஏதாவது இருக்கும்.

நான் பாவம் இல்லையா? ஒரு பக்கம் தங்கமணி என்ற பெயரில் ஒரு சோதனை. இது போதாது என்று நண்பன் என்ற பெயரில் இன்னொரு இம்சை. இது பத்தாதுன்னு ஆஃபிஸ் வேற. ஒரு மனுஷனுக்கு இத்தனை சோதனை இருக்கக்கூடாது. என்னா பாடு.? முன்ன வந்தா கடிக்கிறது, பின்ன போனா உதைக்கிறது. ‘எதையும் தாங்கும் இதயம்’னு என்னை நானே அவ்வப்போது சொல்லிக்கொள்வேன். பின்ன இல்லையா? அறிவு இருந்தாலும் சமாளிக்கலாம். இல்லைன்னாலும் சமாளிக்கலாம். இருக்குதா இல்லையான்னே தெரியாம இப்படி ஒரு கூட்டம் என்னைச்சுற்றி. ஏதோ வண்டி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. இதையெல்லாம் உங்களுக்குச் சொல்லிவைத்தால் நீங்களாவது கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாக இருப்பீர்கள் என்ற ஒரு நல்லெண்ணம்தான் இதையெல்லாம் எழுதக் காரணம். ஒரு பொது சேவை மாதிரின்னு வெச்சுக்கங்களேன். அதில் இதுவரை தொடாத சப்ஜெக்ட்தான் இந்த ‘கண்ணன் கதைகள்’.

பள்ளியிறுதிக்காலம், காதல்காலம், கவிதைக்காலம், கல்லூரிக்காலம், சினிமா மற்றும் புத்தகங்கள் என ரசனைக்காலம், மதுக்காலம், வேலைதேடுங்காலம், தேடியவேலைகளைத் தொலைத்தகாலம், ஊர்சுற்றிக்காலம், கல்யாணக்காலம், வெய்யக்காலம், காற்றடிகாலம், மழைக்காலம் என முடிந்த, தொடரும் பலவற்றிலும் இடையறாத வெற்றிகளைக் கொண்டாடவும் தோல்விகளைக் கூத்தாடிக்கொண்டாடவும் இருக்கும் ஒரு நட்பு. இதில் நான் அனுபவித்த இம்சைகள் ஏராளம்.

இப்படி ஒண்ணு எழுதப்போறேண்டா என்று சொன்னப்போ ‘என்ன அப்படியே நல்ல மாதிரி எழுதுடா, ஹீரோ மாதிரி இருக்கணும். இண்ட்ரொடக்ஷன் கதை வேணா நா ஐடியா கொடுக்கட்டுமா?’ என்றான். நான் வேண்டாம் என்றேன்.

‘ஏதாவது லேடிஸ்க்கு உதவுற மாதிரி ஆக்ஷன் ஓபனிங்கா இருக்கணும்’

வெளங்கிரும் என்று நான் சொல்லவில்லை, நினைத்துக் கொண்டேன். வாரம், பத்துநாளுக்கு ஒருதடவை இந்த ‘கண்ணன் கதைகள்’ என்ற இம்சையும் தொடரலாம்.

.