காய்ந்துபோன சில ஆரஞ்சுகள்

ரமாவும், தாமிராவும் பிஸியாக வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். நீங்கள் நினைப்பது சரிதான், ரமா டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தார், தாமிரா காய்கறி நறுக்கிக்கொண்டிருந்தார். சுபா தாமிராவின் முதுகில் ஸ்கெட்ச் பேனாவால் முட்டை முட்டையாக வரைந்துகொண்டிருந்தான். பேனாவை பிடுங்கினால் ஊருக்கே கேட்பது போல ஊளையிட்டு வைப்பான், எப்படியோ விளையாடிக்கொண்டிருந்தால் சரிதான் என்று விட்டுவைத்திருந்தார்கள் இருவரும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமையும் அதுவுமாய் என்ன தாமிரா அதிசயமாக வீட்டுவேலைகள் செய்துகொண்டிருக்கிறார்? மதியம் அவரது நண்பர் ஒருவர் குடும்பத்துடன் விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார். இது அவர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் என்பதால், இது போன்ற நேரங்களில்தான் அவரை நல்ல வேலை வாங்க முடியும் என்பது ரமாவுக்கு நன்கு தெரியும் என்பது நமக்கு தெரியும். முதல் நாள் மாலையே கால் கிலோமீட்டர் நீள‌த்திற்கு எழுதப்பட்ட ஷாப்பிங் லிஸ்டை எடுத்துக்கொண்டு பைக்கில் ஷாப்பிங் போய் வந்தாயிற்று. கடைகடையாக அலைய மனவலு இல்லாததால் சூப்பர் மார்கெட் போகத்தான் அவர் விரும்புவார். ஆனால் ரமாவின் லிஸ்டோ சூப்பர் மார்கெட்டையும் திணறச்செய்யும் சக்தி வாய்ந்தது என்பதும் அவருக்குத்தெரியாதது அல்ல. எப்பேர்ப்பட்ட கடையாக இருப்பினும் அங்கே கிடைக்காத பொருள் லிஸ்டில் இருக்கும்.

உதாரணமாக பத்தி, கற்பூரம், சந்தனம், விளக்குத்திரி வரிசையில் அவர் கேட்கும் தூள் சாம்பிராணி இருக்காது. அவன் கம்ப்யூட்டர் சாம்பிராணி வைத்திருப்பான். ஆப்பிள், ஆரஞ்சு, திராட்சை, மாம்பழ வரிசையில் அவர் கேட்ட கொய்யாப்பழம் மட்டும் இருக்காது. ஹார்லிக்ஸ், போர்ன்விடா, பூஸ்ட் வரிசையில் அவர் கேட்ட மால்டோவா மட்டும் இருக்காது. மளிகைச்சாமான்களில் ஐந்து வகை புளி பாக்கெட்டுகள் இருந்தாலும் அவர் கேட்ட மான் மார்க் புளி இருக்காது. அதனால் எப்படித்திட்டமிட்டு கடைக்குப்போனாலும் ஐந்து கடைகளாவது ஏறி இறங்காமல் வேலை நடக்காது. இவ்வாறாக போய் ஒரு சிறிய பெட்டிக்கடைக்காரர் டிவிஎஸ்50யில் ஒரு லாரியைப் போன்ற தோற்றத்துடன் பொருட்கள் வாங்கிவருவதைப்போல வண்டியின் இடது, வலது, ஹான்டில்பார்கள், பில்லியன் அனைத்திலும் மூட்டைகளாக வைத்து கொண்டு வந்தாயிற்று. அப்படியும் லிஸ்ட்டில் ஒரு மூலையில் முக்கியமான பொருள் மிஸ்ஸாகி இரண்டாவது தடவையும் அவர் கடைக்குப்போகவேண்டி வந்தது. சரி இன்னிக்குப் பிரச்சினைக்கு வாருங்கள்.

ஒருவழியாக சமையல் முன்னேற்பாடுகள் முடிந்து சமையல் துவங்கும் நேரத்தில், குறித்த நேரத்துக்கு சற்று முன்னதாகவே அழைக்கப்பட்ட பிரபல பதிவர் தங்கமணி, குழந்தை சகிதமாக வந்துவிட்டதால் நைஸாக ரமாவிடம் சமையலைத் தொடர பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டது. அவரும் கொஞ்சம் கோபம் கொப்பளிக்கும் கண்களுடன் சமையலைத் தொடர, தாமிரா அவ்வளவு நேரம் டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்ததைப்போல பாவனை செய்துவிட்டு வந்தவர்களுடன் உரையாடத்துவங்கினார்.

இரண்டு தங்கமணிகளும் கிச்சனில் உரையாடலைத்துவங்கி சமையல் வேலையைக் கவனிக்க, ஏதாவது சிக்கலான விஷயப்பரிமாற்றம் நிகழ்ந்துவிடுமோ என்ற பயம் உள்ளூர ஊர.. அதை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாமல் இரண்டு ரங்கமணிகளும் ஹாலில் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். உள்ளே கிச்சனில்..

"அக்கா.. வீட்ல நீங்கதான் சமைப்பீங்களா? எங்க வீட்லயும் நாந்தான் சமைப்பேன்க்கா, அவர் ஒரு வேலையும் செய்யமாட்டார்"

"என்ன பண்றதுக்கா? நம்ம தலையெழுத்து அப்படி. நீங்க வேலைக்கும் போறீங்களாமே. அவர் சொன்னார்.."

"ஆமாக்கா.. வர்றதுக்கு 7 மணியாயிடும்.."

"பிள்ளையை எப்பிடி பார்த்துக்கறீங்க.."

"அதுக்குதானே மாமியாரை கூட வச்சிருக்கேன்.."

"ஆமா, எதுக்கு இவ்வளவு பழம் வாங்கிட்டு வந்தீங்கக்கா.. ஏற்கனவே நிறைய கிடக்குது"

"இருக்கட்டும்க்கா.. ஆனா எங்க வீட்லயும் இப்பிடித்தான் பழமெல்லாம் வாடிக்கிட்டு கிடக்குது. என்ன பண்ணுவீங்க.. மொத்தமா ஜூஸ் போட்டுக்கொடுப்பீங்களா?"

"ஜூஸா? அதை யாரு பண்ணிக்கிட்டு.. அதையெல்லாம் காலிபண்றதுக்கு கைவசம் ஐடியா இருக்குது?"

"என்ன பண்றதுக்கா?"

"சொல்றேன். உங்க வீட்ல வழக்கமா எத்தனை மணிக்கு சாப்பிடுவீங்க?"

"1 மணிக்கு"

"இங்கேயும் கிட்டத்தட்ட 1 மணிதான். இப்ப மணி 1.20.. இந்தாங்க இந்தக்காபியை குடிங்க, கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுங்க.."

ஹாலிலிருந்து தாமிராவின் குரல், "என்னாச்சும்மா.. ரெடியா?"

"கொஞ்சம் பொறுங்கங்க, ரெடியாயிரும்"

இப்போது புதிய தோழி ரமாவைப்பார்த்து கேட்கிறார், "ரெடியாயிருச்சுல்ல.. கொண்டுபோயிரலாமா?"

"ஊம்.. கொஞ்சம் பொறுங்க.. பாருங்க வேடிக்கையை.."

அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடத்தில் இரண்டு ரங்கமணிகளின் முன்னாலும் சில ஆரஞ்சுகள் உருண்டுகொண்டிருக்க, உரித்து விழுங்கிக்கொண்டே சுவாரசியமாக எதையோ பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

"இப்ப.. தெரிஞ்சுதா காஞ்சுபோன பழங்களை எப்படி காலிபண்றதுன்னு?"

.