யோகி -விமர்சனம்

மிகச்சில படங்களையே வெளியான உடனே பார்த்துவிடவேண்டும் என்ற ஆவலில் லிஸ்டில் வைத்திருப்பேன். இந்தப்படமும் அதில் இருந்தது. அவ்வளவுக்கு நாங்க ஒர்த் இல்லைன்னு அமீர் அண்ட் கூட்டணி சொல்லிவிட்டது என்றுதான் படத்தை பார்த்தபின் சொல்லவேண்டியதிருக்கிறது. ஒரு வேளை ஓவர் எதிர்பார்ப்பாக இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும் கொஞ்சமாகவாவது உருப்படியாக ஒரு காரியத்தை ஒருவர் ஏற்கனவே பண்ணித்தொலைத்திருக்கும் போது எதிர்பார்ப்பு வரத்தானே செய்கிறது.

ரௌடி ஹீரோ.. (என்னது ஒரே வார்த்தையில் கொட்டாவி விடுகிறீர்கள், பொறுங்கள் ஐயா..)

அவர் ஒரு அனாதை, அவருக்கு ஒரு பெக்கூலியர் ஃபிளாஷ்பேக், கூட நாலு அசிஸ்டெண்ட் ரௌடிகள்.. இப்படியாக இருந்துகொண்டிருக்கையில் திருடப்போன இடத்தில் தெரியாத்தனமாக காரோடு ஒரு குழந்தையும் வந்துவிட கொஞ்சம் நாம் நிமிர்ந்து உட்காருகிறோம். அவ்வளவுதான்.. இவருக்கு குழந்தை மேல் பாசம் பீறிட, குழந்தையை கொல்ல வில்லன் ஒருபுறம், போலீஸ் ஒருபுறம் என பல்வேறு படங்களில் பல்வேறு சூழலில் பார்த்த காட்சிகள்தான் ஞாபகம் வந்து தொலைக்கிறது. அவ்வளவுதான், அப்புறம் கிளைமாக்ஸ் வந்துவிடுகிறது.

இப்போதெல்லாம் பல தமிழ்படங்களின் மேக்கிங் ஆகச்சிறப்பாக இருக்கிறது என்பதை மறுக்கமுடியாது. இந்தப்படமும் அந்த வரிசையில் ஒன்று எனவும் சொல்லிவிடமுடியவில்லை. ஒரு காட்சியில் மழையில் போலீஸ் துரத்த ஹீரோ ரொம்ப நேரமாக ஓடிவரும் காட்சி என்னவோ ஸ்டூடியோவுக்குள் எடுத்திருப்பார்களோ என எண்ணவைத்தது. படத்தின் சிறப்பான விஷயமாக எனக்குப் படுவது கலை மற்றும் பின்னணி இசை (நல்ல வேளையாக பாடல்கள் இல்லை) ஆகியன. நடிப்பைப் பொறுத்தவரை அமீர் திரைக்குப்பின்னால் இருந்துகொள்வது அவருக்கும் நல்லது நமக்கும் நல்லது. உடம்பை முறுக்கிக்கொண்டு ஒரே முகபாவத்தில் திரிந்துகொண்டிருப்பது இந்த காரெக்டருக்குப் போதும் என நினைத்துவிட்டார் போலும். ஒரே ஆறுதல் மதுமிதா, அவரது காரெக்டரில் கச்சிதமாக பொருந்தியிருக்கிறார், சிறப்பான பங்களிப்பு. ரிப்பீட்டு காரெக்டர்களில் பொன்வண்ணன் கடுபேற்றுகிறார். கதைக்குத் தேவை என்பதற்காக குழந்தையை ரொம்பத்தான் படுத்தியிருக்கிறார்களோ என்று சில காட்சிகளில் படுகிறது. குழந்தையின் அழுகுரலை ஒரு அளவுக்கு மேல் கேட்கவைத்து மனதை கஷ்டப்படுத்துகிறார்கள்.

சண்டைக்காட்சிகளில் அனல் பறக்கிறது. கூர்ந்துகவனித்தால் அமீர் 50 அடிதூரம் வேகமாக ஓடினால் 50 நிமிஷம் மூச்சுவாங்குபவர் போல இருக்கிறார். ஆனால் நமது ஸ்டண்ட் டைரக்டர்கள் இருக்கும் போது என்ன கவலை? ஒவ்வொரு குத்திலும் ஒவ்வொருத்தரையும் பறக்கவைக்கிறார். அப்படியும் கிளைமாக்ஸில் வில்லனிடம் செமையாக மொத்து வாங்கி சிம்பதி கிரியேட் பண்ணிவிட்டு அப்புறமாக அவரை உதைக்கிறார்.

மொத்தத்தில் எந்த இடத்திலும் படத்தோடு ஒன்றி படம் பார்க்கமுடியவில்லை எனினும் படம் ஓகே ரகம். ஆங்காங்கே ரசனையான காட்சிகள், கிளைமாக்ஸ் கவிதையான போட்டோக்கள் என அமீரின் மீதான நம்பிக்கை ஒன்றும் பொய்த்துவிடவில்லை என்றுதான் சொல்வேன்...

இது Tsotsi என்ற படத்தின் அப்பட்டமான காப்பி என்று கூறும் கேபிள் சங்கரின் விமர்சனத்தை பார்க்கும் முன்னாடி வரையில்.

.